filmin mutlu sonu

geçen gün gezi şehidi mehmet ayvlıtaş’ın babası ali ayvalıtaş’la halk otobüsünde karşılaştım. merhabalaştık, 1 mayıs mahallesini geçene kadar yol boyunca duvarlarda ki dev puntolu "MEHMET AYVALITAŞ ÖLÜMSÜZDÜR!" yazılamalarından gözünü kaçırıyordu. gözünü hep kaçırıyordu. yaşadığı yoğun duygu gözlerinin yaşından anlaşılıyordu ve ben o anı, o anda yaşadığım öfkeyi aldığım son nefesime kadar unutmayacağım. hastaneye gidiyormuş. bu aralar kalbi çok sıkışıyormuş, ilaç vermiş doktor, ilaç tedavisi işe yaramazsa ameliyat olacakmış. üzüntüden demiş doktor ona. o üzülmesinde kim üzülsün. en son “al işte cumhurbaşkanı yaptılar katili” dedi. “filmin mutlu son'unu sizler yazacaksınız” dedi. “gençlere selam söyle”